Poznajcie wyjątkowe kobiety, które w tym roku podzielą się swoją pasją, wiedzą i doświadczeniem. Poniżej znajdziecie opisy prelegentek, ich prezentacji oraz warsztatów – inspirujących, poruszających i praktycznych. Każde spotkanie to okazja do poszerzenia horyzontów, zdobycia nowych umiejętności i spojrzenia na świat z innej perspektywy.

Agara Szlufik
Pianistka, która po 19 latach edukacji zamieniła obcasy na trampki (sic!), by uczyć w jedynej szkole muzycznej w Republice Środkowoafrykańskiej. Podróżniczka, która najlepiej odnajduje się w drodze w pojedynkę i która lubi dzielić się swoimi doświadczeniami zapisując je w fotografiach i słowach. To także młoda kobieta, która jest dowodem na to, że nie zawsze to, co bezpieczne i stabilne jest dla nas najlepszym możliwym wyborem.
Prezentacja: Republika Środkowoafrykańska. Muzyka z serca Afryki.
Republika Środkowoafrykańska. Niewiele o niej wiemy, prawda? Ja również nie wiedziałam zbyt wiele, kiedy decydowałam się na wyjazd. Bałam się, a informacje znalezione w Internecie jedynie podkręcały mój strach. Teraz wiem, że RCA to nie tylko wojny, konflikty i choroby.
10 lat temu jako remedium na wojnę powstała tam pierwsza i jedyna jak dotąd szkoła muzyczna. Uczęszczające do niej dzieci codziennie mają możliwość chwycić za instrument, a nie za tak powszechną w kraju broń. W African Music School spędziłam 6 miesięcy ucząc dzieci gry na pianinie. Choć przyjechałam uczyć, sama wiele się nauczyłam. Dziś RCA to dla mnie przede wszystkim wspaniali ludzie, którzy już na zawsze odmienili moje patrzenie na świat. To bliskość z naturą i nauka wdzięczności za to, co mam. To również przygody: choroby, zatrzymanie przez żandarmerię, czas spędzony w szpitalu w środku buszu i pigmejskiej wiosce. Słowem – mam Wam wiele do opowiedzenia.
Magdalena Wojtas
Bywa przewodniczką zorzową, fotografką, podróżniczką, developerką – zależy kiedy i kto pyta. Uwielbia łączyć kropki, dzięki czemu zajmowała się zawodowo wieloma rzeczami – od tworzenia e-booków po pracę na planach filmowych. Od lat zakochana w krajach Północy i w zorzy polarnej, a od 2022 roku prowadzi na sobie eksperyment pt. „czy zorza może się znudzić?” i spędza zimy za kołem podbiegunowym, pracując jako przewodniczka zorzowa, m.in. w szwedzkiej Laponii, w Tromsø i na Lofotach. Jej pasją od lat jest fotografia krajobrazowa i astrofotografia.
Prezentacja: „A będzie bardziej zielona?” Zorzowe szaleństwo z perspektywy przewodniczki zorzowej.
„Najlepszy czas na obserwacje zorzy w ciągu dziesięciu lat!” „Maksimum słoneczne, zorza polarna widoczna w Polsce!” Na pewno wpadły Wam w oczy takie nagłówki w ciągu ostatnich dwóch lat – obserwacje zorzy stały się popularne nawet w Polsce, która raczej nie jest typowo zorzową destynacją.
Czy rzeczywiście teraz jest najlepszy moment na polowanie na zorzę (a jeśli tak, to dlaczego)? Czym jest maksimum słoneczne i jak wpływa na obserwacje zorzy? Jak cały ten zorzowy boom wygląda z perspektywy przewodniczki zorzowej? O tym chciałabym opowiedzieć w trakcie mojej prezentacji. Pokażę kulisy swojej pracy przewodnickiej i dużo zorzowych zdjęć z Arktyki. Porozmawiamy o popularnych mitach dotyczących zorzy i turystyki na dalekiej Północy, ale też o codziennym życiu za kołem podbiegunowym.


Karola Rogóż
Samodzielna mama synka w spectrum autyzmu. Podróżuje od 16 roku życia, kiedy to wyruszyłaa stopem po Grecji. Zakochana w Azji, gdzie od kilku lat zabiera synka i pokazuje mu swoje ulubione miejsca. We dwójkę są także zapalonymi kamperowiczami, swoim starym 23-letnim Fordem przemierzają latem Europę:)
Prezentacja: „Single-mom” w podróży.
Na „Trampkach” opowie o samodzielnym podróżowaniu z dzieckiem, o strachu który przezwycięża przy każdym wyjeździe, o przygodach, poznanych ludziach, o samotności, o radościach, ale też problemach które ich spotykały. O budowaniu pewności siebie, o terapii synka w trakcie podróży, jego wyjściu z wybiórczości pokarmowej.
Opowie o miejscach, ludziach, jedzeniu, ale też relacji mama-dziecko.
Ig: JEDZIEMYSE
Julia Burza
Wierzę, że najlepsze wspomnienia powstają na zewnątrz, a świata najlepiej doświadczać wszystkimi zmysłami. Być może dlatego tak bardzo pokochałam Norwegię – kraj, w którym możliwości obcowania z naturą są niemal nieograniczone. Gdy tylko mogę, odkrywam kolejne zakątki tego niezwykłego miejsca. Często takie, których nie znajdziesz w przewodnikach i które znają głównie lokalsi. Wędruję z namiotem, hamakiem lub tarpem. Gotuję na ognisku, kąpię się w strumieniach i zgłębiam techniki bushcraftu. Swoją pasją dzielę się również, prowadząc wielodniowe wyjazdy survivalowe. Moją misją jest inspirowanie ludzi do odkrywania dzikiej natury i spania pod gołym niebem. Staram się robić to na jak największą skalę – także w mediach społecznościowych, gdzie opowiadam o swoich przygodach jako @swiatburzy
Prezentacja: Wolność i dzika natura Skandynawii – jak przeżyć przygodę wśród norweskich gór i fiordów.
Jeśli marzysz o dzikiej przygodzie, spaniu pod gwiazdami (albo zorzą polarną) i tym wyjątkowym poczuciu wolności, które można odnaleźć tylko z dala od zatłoczonych szlaków – ta prelekcja jest dla Ciebie.
Uważam, że Norwegia to jedno z najlepszych miejsc, by zacząć swoją przygodę z biwakowaniem i survivalem. Obawiasz się, że coś może pójść nie tak? Zawsze możesz skorzystać z sieci schronów i chat DNT jako planu B. Boisz się ciemności? Zacznij od biwakowania w czasie dnia polarnego. A jeśli nie chcesz zwracać na siebie uwagi jako wędrująca solo kobieta – szybko przekonasz się, że w Norwegii kultura trekkingów i spędzania czasu w naturze jest tak powszechna, że kobieta wędrująca z plecakiem nikogo nie dziwi.
Ten kraj oferuje ogromne przestrzenie, spektakularne krajobrazy oraz wyjątkowe prawo Allemannsretten, które daje dużą swobodę korzystania z natury (oczywiście pod warunkiem szacunku do niej).
Podczas prelekcji podzielę się moim przepisem na to jak zorganizować wyjazd na dziko do Norwegii. Opowiem także o przygodach, wyzwaniach i magicznych momentach, które przeżyłam w tym kraju nocując pod gołym niebem. Jeśli marzysz o wolności, przestrzeni i niezapomnianych wyprawach – ta prelekcja jest dla Ciebie.
Warsztaty: Mam tę moc – czyli warsztaty survivalu dla kobiet.
Wyobraź sobie, że nagle musisz ewakuować się z domu i przez 48 godzin być całkowicie samowystarczalna. Czy poradziłabyś sobie w takiej sytuacji? Jak się na nią przygotować?
Podczas warsztatów chcę zaszczepić w Tobie ziarno pewności siebie. Od kilku lat prowadzę warsztaty survivalowe i zauważyłam jedną rzecz – jako kobiety jesteśmy bardzo zaradne. Dobrze przewidujemy różne scenariusze i potrafimy o siebie zadbać. Czasem brakuje nam tylko kilku praktycznych technik i narzędzi.
Te warsztaty to krótki kurs podstaw survivalu przygotowany specjalnie z myślą o kobietach i naszych potrzebach. Dowiesz się, jak przygotować się na potencjalne zagrożenia oraz jak zwiększyć swoje bezpieczeństwo w nieprzewidzianych sytuacjach.


Emilia Teofila Nowak
Mgr psychologii, specjalistka ds. marketingu i kreowania wizerunku, autorka książek (m. in. powieści dla kobiet: Hotel Aurora, Grand Hotel Granit) i bloga fabrykadygresji.pl, gdzie pisze o pisaniu, wydawaniu i marketingu książki. Od 2018 pod własnym szyldem organizuje warsztaty kreatywnego pisania, rozwoju przez pisanie oraz wspiera autorów podczas procesów mentoringowych. Prowadzi podcast Droga Świadomości.
Dorastała pod liściem Paproci. Jest człowiekiem wielu zainteresowań, uwielbia podróżować, nie tylko po świecie, lecz i rubieżach własnego umysłu. Wyznaje wiarę w wielką twórcę: literaturę, tenis i pierogi.
Instagram https://www.instagram.com/emiliateofila/
YouTube https://www.youtube.com/@emiliateofila
Prezentacja: Gruzja solo. Droga Świadomości.
Są podróże, które zaczynają się od biletu, i takie, które zaczynają się od pęknięcia w codzienności. To będzie ten drugi przypadek. To opowieść o drodze — nie tylko przez Gruzję, ale i w głąb siebie. To prelekcja psychologiczna, w której dużą rolę odgrywa weryfikacja teorii podczas eksperymentu podróżniczego. To wystąpienie neuroróżnorodne, która będzie po trosze podróżniczym stand upem, a po trosze poważną próbą uchwycenia nieuchwytnego: granicy między legendą a historią, odwagą a głupotą, marzeniem a rzeczywistością. Opowiem o mojej 16-dniowej podróży bez planu. O emocjonalnej huśtawce samotnego pobytu w kraju, w którym słowa miłość i przemoc znaczą często to samo. O duchowości, która zbudowała ten kraj i sprawiła, że jeszcze stoi — wbrew logice, nieugięcie, cudem.O rozmowach, które zostają w sercu na dłużej, i o takich, o których chce się szybko zapomnieć, ale za to po których długo sprawdza się, czy nikt za nami nie idzie.
Katarzyna Świerczyńska
Reporterka i dziennikarka zakochana w swojej pracy, poszukiwaczka ciekawych historii. Jej reportaże były publikowane m.in. na stronach National Geographic, Magazynu TVN24.pl czy Wprost. Podróżuje komunikacją publiczną, rowerem lub na własnych nogach. Założyła pierwszego w Polsce bloga w całości poświęconego podróżowaniu z psem (@podrozezpsem). Na większość swoich wędrówek i wyjazdów zabiera Flickę, suczkę w typie husky. Uważa, że Pomorze Zachodnie to najpiękniejszy kawałek kraju.
Prezentacja: Leśne nocowanki, czyli przygoda (nie tylko) na jedną noc.
Nocowanie w lesie – pod namiotem lub w hamaku – to magia. Takie dzikie, leśne nocowanki można planować na wiele sposobów: może to być opcja na noclegi w trasie, ale też wypad tylko na jedną noc – reset od codzienności, prawdziwa przygoda, która czeka tuż za rogiem.
Jak przygotować się do nocowania w lesie? Jak zadbać o bezpieczeństwo i jak znaleźć dobre miejsce? Gdzie w Polsce nocować legalnie i jak korzystać z programu Zanocuj w Lesie? Odpowiem na te pytania i pokażę najpiękniejsze miejsca w Polsce, w których można spać na dziko i zupełnie za darmo.


Zuzanna Puchalska
Planistka z wykształcenia, z pasją do map, słów i nieutartych ścieżek. Zaczynała od autostopowych wypraw przez Europę i Azję, by później realizować coraz dłuższe projekty osadzone wśród lokalnych społeczności. Z Syberii trafiła w Andy i do Amazonii. Swój namiot rozbijała także na śniegach norweskich fiordów, pustyni Gobi, Wielkim Murze Chińskim czy wśród sekwoi-gigantów w Kordylierach. W 2024 roku wyruszyła w podróż dookoła świata, podczas której zrealizowała samotne przejście Nowej Zelandii. Jej opowieści to historie zapisane w tysiącach stron notatników – refleksje o tym, co dzieje się w człowieku, gdy znika zasięg, a pozostaje zanurzenie w lokalnych kulturach, kontakt z naturą i uważna obserwacja świata.
Prezentacja: 3000 kilometrów pieszo przez Nową Zelandię – Te Araroa Solo Thru-Hike.
135 dni samotnej wędrówki przez góry, lasy deszczowe i bezkresne plaże Nowej Zelandii.
3040 kilometrów w poziomie i 83 kilometry w pionie. W świecie gigantycznych paproci, pasm wulkanów i ptaków w barwach tęczy. Bez zasięgu, bez silników – z namiotem i plecakiem. Życie w rytmie natury: o wschodzie zwijanie namiotu, marsz przez pastwiska, góry i lasy, a wieczorem rozbijanie obozu pod rozgwieżdżonym niebem. Szlak Te Araroa to także spotkania z Kiwi i Maorysami oraz doświadczenie świata pełnego paradoksów, gdzie największy wysiłek łączy się z największą radością, a drobiazgowa logistyka z kreowaniem na bieżąco. To opowieść o byciu samej, ale nie samotnej, o zanurzeniu w dzikiej przyrodzie, ludzkiej dobroci i fizycznym wyzwaniu. O budowaniu zaufania do świata i samej siebie oraz o drodze-marzeniu, które krok po kroku staje się rzeczywistością.
Anna Madalińska
Absolwentka turystyki i hotelarstwa, certyfikowana menadżerka zrównoważonego rozwoju, z dodatkowymi certyfikacjami w obszarze łańcucha dostaw i praw człowieka. Zawodowo związana z branżą recyklingu. Równolegle działa w organizacji pozarządowej Cradle to Cradle, wspierając inicjatywy związane z cyrkularnością i projektowaniem systemów przyjaznych ludziom i środowisku. Podróżowanie traktuje jako proces, który można świadomie zaprojektować – odpowiedzialnie, ale bez rezygnowania z ciekawości świata i przyjemności bycia w drodze.
Absolwentka turystyki i hotelarstwa, certyfikowana menadżerka zrównoważonego rozwoju, z dodatkowymi certyfikacjami w obszarze łańcucha dostaw i praw człowieka. Zawodowo związana z branżą recyklingu. Równolegle działa w organizacji pozarządowej Cradle to Cradle, wspierając inicjatywy związane z cyrkularnością i projektowaniem systemów przyjaznych ludziom i środowisku. Podróżowanie traktuje jako proces, który można świadomie zaprojektować – odpowiedzialnie, ale bez rezygnowania z ciekawości świata i przyjemności bycia w drodze.
Prezentacja: Architektura podróży.
Czy zrównoważona podróż to wyrzeczenia i lista zakazów, czy raczej dobrze zaprojektowana przestrzeń do podejmowania lepszych decyzji?
Podczas tej prelekcji spojrzymy na turystykę jak na architekturę – opartą na infrastrukturze, dostępnych rozwiązaniach i codziennych wyborach, które razem tworzą całość. Bez straszenia i bez moralizowania, za to z konkretnymi przykładami, które realnie ułatwiają bardziej świadome podróżowanie.
Pojawi się też temat śmieci – nie jako problem nie do udźwignięcia, lecz element, z którym można nauczyć się funkcjonować uważniej.


Marta Dziekońska
Psycholog i psychoterapeutka kontekstualno-behawioralna w szkoleniu. W gabinecie pomaga emigrantom odnaleźć stabilność nawet w ciągłym ruchu i przekuć brak zaufania do siebie w samoakceptację. Zgłębia temat budowania autentycznych relacji opartych na dost∂pności emocjonalnej, nie tylko w kontekście romantycznym, ale rownież w platonicznej przyjaźni i większych społecznościach. Ma za sobą 3 lata podróży autostopem i 5 lat emigracji na portugalskiej wsi. W wolnym czasie surfuje i gra muzykę elektroniczną.
Prezentacja: To nie podróż nas zmienia. Podróż zabiera to, co przeszkadza nam być sobą
W podróży często stajemy się kimś bardziej odważnym, prawdziwym, bliższym sobie i innym — jakby coś nagle przestawało nas powstrzymywać. W tej prelekcji przyjrzę się temu, dlaczego w podróży łatwiej nam być sobą, wchodzić w autentyczne relacje i doświadczać emocjonalnej bliskości. Ta prelekcja jest zaproszeniem do przyjrzenia się temu, co dokładnie wtedy z nas znika i czy naprawdę musimy wyjeżdżać daleko, żeby wrócić do siebie?
Małgorzata Tokarska
Właścicielka pierwszego licencjonowanego biura podróży dla osób z niepełnosprawnościami. Sama jest osobą z niepełnosprawnością wrodzoną (porusza się o kuli). To ułatwia rozumienie specyficznych potrzeb tej grupy osób.
Wyróżnienia: Człowiek Bez Barier w 2009 r., „Lista mocy. 100 wpływowych Polek i Polaków z niepełnosprawnością” – 2018 r. Konkurs Lady D Mazowsza w 2025. Partner w międzynarodowych projektach i konferencjach. Aktualny projekt: partner na Polskę w projekcie AccessibleEU.


Julia Gospo
W 2012 roku rzuciła karierę producentki telewizyjnej i wyjechała w samotną podróż dookoła świata, z której nigdy nie wróciła. W Australii znalazła miłość, nowe życie i siebie. Ale żeby to wszystko znaleźć, musiała najpierw zrozumieć, co musi za sobą zostawić. Autorka dwóch książek, blogerka od ponad dekady. Niedawno zamieniła sto metrów kwadratowych na sześć — i pojechała z mężem i synem w półtoraroczną podróż przez cały kontynent. Wie, co znaczy zaczynać od zera. Dwa razy.
Prezentacja: 6 metrów kwadratowych. Ile naprawdę potrzeba do życia?
Pewnego dnia spakowaliśmy się i zamieszkaliśmy na 6 metrach kwadratowych. Na półtora roku.
Byłam przekonana, że to będzie przygoda życia. I była. Ale była to też najtrudniejsza z moich podróży. Trudniejsza niż samotna podróż dookoła świata czy moment przeprowadzki do Australii.
Nie opowiem ci o pięknie zachodu słońca na australijskim pustkowiu — choć wygląda niesamowicie. Opowiem ci o tym, co dzieje się z kobietą, związkiem i rodziną, gdy nagle zostaje im odebrana przestrzeń, rutyna i złudzenie kontroli. O tym, czego się z tego wszystkiego nauczyłam o sobie — i o tym, czego naprawdę potrzebujemy do życia.
Jeśli kiedykolwiek marzyłaś o tym, żeby zostawić wszystko i zacząć od nowa — albo bałaś się, że nie dałabyś rady — spotkajmy się.
Grażyna Ferra-Kopocińska
Ekspertka ds. bezpieczeństwa z 15-letnim doświadczeniem w służbach mundurowych, w Służbie Celno-Skarbowej oraz Wojsku Polskim. W trakcie swojej służby zajmowała się przestępczością ekonomiczną, uczestniczyła w zatrzymaniach oraz działaniach operacyjnych przeciwko zorganizowanym grupom przestępczym. Była również instruktorką techniki i taktyki interwencji, prowadząc szkolenia z zakresu samoobrony oraz wyszkolenia strzeleckiego w dynamicznych warunkach służby.
Dziś jako założycielka AKADEMII BEZPIECZNYCH KOBIET, twórczyni autorskiego programu „Sama się obronię” pracuje z kobietami, ucząc je świadomości sytuacyjnej, stawiania granic i reagowania w sytuacjach zagrożenia. Prowadzi warsztaty, szkolenia oraz działania edukacyjne dla kobiet, dzieci i firm, łącząc wiedzę operacyjną z praktyką codziennego życia.
Laureatka nagrody redakcji magazynu „Wizaż” „Jestem piękna, bo jestem sobą” za działalność na rzecz wzmacniania kobiet i budowania ich bezpieczeństwa. Jej praca została doceniona za realny wpływ na życie kobiet oraz zmianę sposobu myślenia o bezpieczeństwie i sprawczości.
Prezentacja: Moja bezpieczna droga do domu – decyzje, które chronią Cię w podróży
To wystąpienie opiera się na realnych doświadczeniach i pracy z kobietami, które na co dzień mierzą się z różnymi sytuacjami zagrożenia – zarówno w podróży, jak i w codziennym życiu.
To nie będzie opowieść o strachu, tylko o sprawczości, świadomości i budowaniu realnego poczucia bezpieczeństwa – niezależnie od miejsca, w którym się znajdujemy.


Anna Grebieniow
Przyrodniczka z wykształcenia i zamiłowania, na co dzień związana jest z projektami dotyczącymi ochrony przyrody. Podróżuje z własnym nurtem, z wiatrem, bez pośpiechu. Zainspirowana dokonaniami Polaków, którzy w latach 70. przebyli Pustynię Gobi pojazdami żaglowymi własnej konstrukcji, w 2008 roku zorganizowała wyprawę żaglowozową do Mongolii ich śladami. Wspomnienia zawarła w książce „Żagle nad pustynią. Z wiatrem przez Gobi”. Wiedziona duszą nomady, ze stepów wróciła z jurtą, która stała się jej domem. Wychowana na książkach Centkiewiczów, historiach Amundsena i Scotta, stopniowo odkrywała w sobie ciągoty polarne a zimowe realia oswajała trawersując w dwuosobowym, kobiecym zespole zamarznięty Bajkał i rozsmakowując się w herbacie z topionego lodu. W latach 2015-2017 dwukrotnie wzięła udział w wyprawach polarnych do Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego „Arctowski”, pracując jako obserwator przyrodniczy w bazie terenowej, na cyplu Lions Rump. W 2006 roku otrzymała wyróżnienie podczas Kolosów, za zimową podróż do Mongolii.
Prezentacja: Zimowa Mongolia w dźwiękach końskiej grzywy.
Samotna podróż przez dzikie, zimowe przestrzenie Mongolii – na nartach, pieszo i konno z karawaną wielbłądów. Wędrówkę przez lód, śnieg i bezkresy stepu przeplatają spotkania z morin khuur – tradycyjnym instrumentem mongolskich nomadów, którego dźwięk – mocny i głęboki – niesie echo tej krainy jeszcze długo po powrocie.
To osobista opowieść o podróżowaniu w zgodzie ze sobą, o nieoczekiwanych wyzwaniach i grzejących serce spotkaniach. O tym, jak kupno niepozornej pamiątki może przerodzić się w jedną z przygód życia, a muzyka może towarzyszyć podróży jak śnieg i wiatr.
Paulina Pohl
Człowiek magnes – przyciąga do siebie dobrych ludzi i ciekawe inicjatywy. Ciekawa świata i jego różnorodności kulturoznawczyni i edukatorka filmowa. Możecie spotkać ją w wielu trójmiejskich instytucjach kultury, gdzie prowadzi spotkania, organizuje warsztaty, opowiada o kinie, zaprasza innych do dialogu na ważne społeczne tematy. Od 5 roku życia porusza się na wózku. Fanka eksplorowania – miejsc, smaków, historii. Swoje odkrycia z pasją uwiecznia na fotografiach. Kocha gotować, a jeszcze bardziej gościć i karmić innych. Najchętniej odpoczywa w trakcie wypraw rowerowych. Na hybrydowym handbike’u zrobiła już tysiące kilometrów po Polsce i za granicą. Ma na swoim koncie również kilka sezonów narciarskich na mono-ski (narty przystosowane dla osoby siedzącej, poruszającej się na wózku). Orędowniczka ciekawości i kolekcjonerka doświadczeń.
Prezentacja: Zmieniam perspektywę, nie plany: Ekwilibrystyka podróży na wózku.
Gdańsk – Manchester – Lizbona… i ten moment, gdy Twój wózek decyduje się na własne wakacje w innym porcie. Czy da się zwiedzić Portugalię, gdy Twój podstawowy środek transportu utknął gdzieś po środku Europy? Da się. Co więcej – można z tego wyjść z uśmiechem, choć poziom adrenaliny bywa wyższy niż przy skoku ze spadochronem. Zapraszam Was na opowieść o podróżowaniu, które od trzech dekad wygląda nieco inaczej, ale smakuje tak samo intensywnie. Bez lukru, za to z solidną dawką dystansu i konkretnymi odpowiedziami na pytania: Jak ogarnąć logistyczny chaos, gdy świat zapomina o podjazdach? Dlaczego lotniskowa płyta w Busan to całkiem niezłe miejsce na egzystencjalne przemyślenia? I jak, po 30 latach nie zawsze przyjemnych przygód, wciąż mieć apetyt na więcej? To nie będzie wykład o barierach. To będzie instrukcja obsługi świata, który czasem bywa pełen przeszkód, ale zawsze jest warty zobaczenia.

Warsztaty: Ścieżka pisania. Warsztaty literackie z Fabryką Dygresji
Są podróże, które kończą się na zdjęciach w telefonie.
I takie, które zostają w nas na zawsze — tylko wciąż nie wiemy, jak je opowiedzieć. Jeśli wracasz z drogi z głową pełną historii, emocji i obrazów,
jeśli czujesz, że Twoje doświadczenia są ważne, ale brakuje Ci wiedzy o formie, rodzajach narracji albo punktu zaczepienia — te warsztaty są dla Ciebie.To spotkanie dla kobiet, które podróżują i czują, że ich droga ma znaczenie.
Dla tych, które chcą pisać autentycznie — nie „ładnie”, tylko prawdziwie.
Tak, żeby czytelnik poczuł zapach miejsca, ciężar decyzji i zmianę, która wydarzyła się po drodze.
Podczas 3-godzinnych warsztatów:
- odkryjesz, jak znaleźć temat przewodni w swojej historii (bo z perspektywy czytelnika nie wszystko jest tak samo ważne),
- jak stworzyć mapę empatii (czyli wprowadzić odbiorcę w świat zmysłów, by tekst mówił jeszcze więcej niż zdjęcia),
- nauczysz się budować opowieść swoim własnym, indywidualnym Głosem wg uniwersalnych, ponadczasowych konwencji,
- poznasz struktury, które wciągają czytelników od pierwszego zdania i nie pozwalają odłożyć książki aż do ostatniej strony,
- przełamiesz blokady,
- wykonasz praktyczne ćwiczenia, które pomogą Ci zacząć, skończyć — albo wrócić do pisania.
Nie musisz mieć bloga, książki ani doświadczenia. Bo pisanie to także droga.
I czasem dopiero zapisując swoją podróż, zaczynamy rozumieć jej najgłębsze wymiary.


Warsztat: Projekt Syrenka – dziewczyny i samochody”
Maja Tauchert – samochody to jej pasja i praca, którą rozwija od lat, a teraz dzieli się nią z innymi, by pomóc lepiej zrozumieć motoryzację i cieszyć się nią na co dzień. Wierzy, że każdy – niezależnie od doświadczenia – może opanować podstawy dbania o swoje auto, samodzielnie poradzić sobie z drobnymi naprawami, a także świadomie podejmować decyzje przy zakupie samochodu. Chętnie pomaga kobietom (ale nie tylko!) odnaleźć się w tym świecie. Pokazuję, że motoryzacja nie musi być trudna – wystarczy trochę wiedzy i spokoju, by czuć się pewnie za kierownicą i radzić sobie z codziennymi wyzwaniami na drodze. Jej celem jest, aby każdy, kto chce zrozumieć swój samochód, poczuł, że ma nad nim pełną kontrolę.
Na warsztacie w praktyce dowiecie się, jak zająć się kilkoma najbardziej powszechnymi zadaniami wokół auta. Nabierzecie pewności, że w trasie kilka przypadłości już Was nie zaskoczy!
Warsztat organizowany jest we współpracy z Solo Jolo i jest kolejnym spotkaniem w ramach “Projektu Syrenka – dziewczyny i samochody”, który ma na celu wzmacnianie kobiet w kwestiach samochodowo-mechanicznych.
Solo Jolo, czyli Ania Kluczyk oraz Joanna Kozera. Od 2020 roku w wyniku wielu wspólnych doświadczeń z podróżowania, działania i życia solo oraz wielu rozmów z kobietami realizujemy inicjatywę pod nazwą Solo Jolo poświęconą wspieraniu kobiet niezależnie od wieku, czy statusu osobistego w podejmowaniu samodzielnych działań, podróżowaniu solo – jeśli tylko mają na to ochotę. W ramach inicjatywy organizujemy spotkania, warsztaty, prelekcje, których zadaniem jest wyposażanie w wiedzę, narzędzia, inspirowanie oraz dzielenie się obawami i doświadczeniami. Prowadzimy stronę na Facebooku (Solo Jolo) oraz konto na Instagramie (solo__jolo), prowadzimy grupę dla kobiet na Facebooku pn. 'Klub Solo Jolo – życie i podróże”.

Warsztaty: Gry, które zbliżają – dla stęsknionych autentyczności w relacjach
Pamiętasz takie spotkanie z nieznajomą osobą, które zostało w Tobie na dłużej? Gdy w kawiarni albo w pociągu przypadkiem poznajesz kogoś i rozmowa płynie tak, jakbyście znali się całe życie?
Podczas tego warsztatu grając w gry relacyjne odkryjemy, jak świadomie tworzyć takie momenty.
Co nas czeka?
- Zero wykładów – same doświadczenia (w parach i grupowe)
- Przestrzeń na autentyczne rozmowy bez udawania
- Możliwość poznania osób, które też szukają głębszych relacji
Gramy, żeby spróbować nowej formy komunikacji, przyjrzeć się naszym emocjom i sposobom na wchodzenie w relacje z drugim człowiekiem. To okazja, by zrobić coś inaczej, niż na co dzień – eksperymentować, odważyć się doświadczyć czegoś nowego, by dowiedzieć się czegoś o sobie i o tym, co to znaczy być w szczerym kontakcie z drugą osobą.
Dla kogo?
- Dla osób, które szukają autentycznych relacji, ale trudno im oszacować, ile mogą pokazać, nie tracąc poczucia bezpieczeństwa
- Dla tych, którzy chcieliby tworzyć głębsze połączenia ludźmi, ale nie wiedzą jak zacząć lub co robić, gdy pojawia się dystans
- Dla osób, które chcą nauczyć się mówić to, co myślą, jednocześnie dbając o druga osobę
- Dla każdego, kto czasem czuje się samotny, nawet będąc wśród ludzi i chce to zmienić
Możesz przyjść sama lub z osobą, z którą chcesz pogłębić relację. To może być pierwszy krok do zmiany sposobu, w jaki budujesz połączenia z innymi. Nie ma tu miejsca na presję czy ocenianie – to Ty decydujesz, jak intensywnie chcesz się zaangażować w to doświadczenie.
Co warto wiedzieć:
Nie potrzebujesz żadnego przygotowania – jedynie wygodne ubranie, otwartość i ciekawość.
Wszystkie aktywności są dobrowolne
Dbam o komfortową atmosferę od pierwszej minuty














































Geograf, a właściwie geomorfolog, czyli specjalista od procesów kształtujących powierzchnię ziemi i niezwykłych form powstałych w ich wyniku. Od kilku lat uparcie zafascynowana lodowcami. Uwielbia wszystko co nowe, nieznane i stanowiące wyzwanie. Ceni sobie podróże na własną rękę, pełne małych i osobistych doświadczeń różnego typu, takich jak sałatka ze sfermentowanych liści herbaty w Birmie, rozmowy o babskich sprawach z kobietami w kirgiskiej jurcie, sprawdzanie jak zimna może być woda w jeziorze przed lodowcem w Górach Skalistych czy pchanie do kieszeni kolorowych odłamków skał z irańskiej wyspy Hormoz. Ciekawi ją dosłownie wszystko! Autorka artykułów i współautorka książek o tematyce górskiej, podróżniczej i edukacyjnej, a czasem szalony wykładowca w uniwersytetach dziecięcych, kiedy kisiel staje się lawą, a lodowce topi się suszarką 🙂 na TRAMPkach już 3 raz! 🙂





























[/ezcol_1third_end]
[/ezcol_1third] [ezcol_2third_end]Agnieszka Muzińska- pani geograf, zakochana w górach i podróżach, fanka nart biegowych, jazdy na rowerze, wspinaczki, tańca i gry na ukulele, które zabiera ze sobą w drogę. Ostatnio wniosła je nawet na szczyt Demawendu (5671 m n.p.m.). Do tej pory objechała kawałek Europy, Azji i Bliskiego Wschodu. Jej ulubionym hasłem jest „więcej życia w życiu!”. Nie traci ani chwili, ale bez wahania zatrzymuje się i wraca tam, gdzie zostawia kawałek serca. Poszukuje zawsze ciekawych skał, form terenu, fenomenów przyrodniczych, choć z równą pasją oddaje się obserwacji i poznawaniu regionalnych zwyczajów oraz tradycji.[/ezcol_2third_end]





































