Poznajcie wyjątkowe kobiety, które w tym roku podzielą się swoją pasją, wiedzą i doświadczeniem. Poniżej znajdziecie opisy prelegentek, ich prezentacji oraz warsztatów – inspirujących, poruszających i praktycznych. Każde spotkanie to okazja do poszerzenia horyzontów, zdobycia nowych umiejętności i spojrzenia na świat z innej perspektywy.

Agara Szlufik
Pianistka, która po 19 latach edukacji zamieniła obcasy na trampki (sic!), by uczyć w jedynej szkole muzycznej w Republice Środkowoafrykańskiej. Podróżniczka, która najlepiej odnajduje się w drodze w pojedynkę i która lubi dzielić się swoimi doświadczeniami zapisując je w fotografiach i słowach. To także młoda kobieta, która jest dowodem na to, że nie zawsze to, co bezpieczne i stabilne jest dla nas najlepszym możliwym wyborem.
Prezentacja: Republika Środkowoafrykańska. Muzyka z serca Afryki.
Republika Środkowoafrykańska. Niewiele o niej wiemy, prawda? Ja również nie wiedziałam zbyt wiele, kiedy decydowałam się na wyjazd. Bałam się, a informacje znalezione w Internecie jedynie podkręcały mój strach. Teraz wiem, że RCA to nie tylko wojny, konflikty i choroby.
10 lat temu jako remedium na wojnę powstała tam pierwsza i jedyna jak dotąd szkoła muzyczna. Uczęszczające do niej dzieci codziennie mają możliwość chwycić za instrument, a nie za tak powszechną w kraju broń. W African Music School spędziłam 6 miesięcy ucząc dzieci gry na pianinie. Choć przyjechałam uczyć, sama wiele się nauczyłam. Dziś RCA to dla mnie przede wszystkim wspaniali ludzie, którzy już na zawsze odmienili moje patrzenie na świat. To bliskość z naturą i nauka wdzięczności za to, co mam. To również przygody: choroby, zatrzymanie przez żandarmerię, czas spędzony w szpitalu w środku buszu i pigmejskiej wiosce. Słowem – mam Wam wiele do opowiedzenia.
Magdalena Wojtas
Bywa przewodniczką zorzową, fotografką, podróżniczką, developerką – zależy kiedy i kto pyta. Uwielbia łączyć kropki, dzięki czemu zajmowała się zawodowo wieloma rzeczami – od tworzenia e-booków po pracę na planach filmowych. Od lat zakochana w krajach Północy i w zorzy polarnej, a od 2022 roku prowadzi na sobie eksperyment pt. „czy zorza może się znudzić?” i spędza zimy za kołem podbiegunowym, pracując jako przewodniczka zorzowa, m.in. w szwedzkiej Laponii, w Tromsø i na Lofotach. Jej pasją od lat jest fotografia krajobrazowa i astrofotografia.
Prezentacja: „A będzie bardziej zielona?” Zorzowe szaleństwo z perspektywy przewodniczki zorzowej.
„Najlepszy czas na obserwacje zorzy w ciągu dziesięciu lat!” „Maksimum słoneczne, zorza polarna widoczna w Polsce!” Na pewno wpadły Wam w oczy takie nagłówki w ciągu ostatnich dwóch lat – obserwacje zorzy stały się popularne nawet w Polsce, która raczej nie jest typowo zorzową destynacją.
Czy rzeczywiście teraz jest najlepszy moment na polowanie na zorzę (a jeśli tak, to dlaczego)? Czym jest maksimum słoneczne i jak wpływa na obserwacje zorzy? Jak cały ten zorzowy boom wygląda z perspektywy przewodniczki zorzowej? O tym chciałabym opowiedzieć w trakcie mojej prezentacji. Pokażę kulisy swojej pracy przewodnickiej i dużo zorzowych zdjęć z Arktyki. Porozmawiamy o popularnych mitach dotyczących zorzy i turystyki na dalekiej Północy, ale też o codziennym życiu za kołem podbiegunowym.


Karola Rogóż
Samodzielna mama synka w spectrum autyzmu. Podróżuje od 16 roku życia, kiedy to wyruszyłaa stopem po Grecji. Zakochana w Azji, gdzie od kilku lat zabiera synka i pokazuje mu swoje ulubione miejsca. We dwójkę są także zapalonymi kamperowiczami, swoim starym 23-letnim Fordem przemierzają latem Europę:)
Prezentacja: „Single-mom” w podróży.
Na „Trampkach” opowie o samodzielnym podróżowaniu z dzieckiem, o strachu który przezwycięża przy każdym wyjeździe, o przygodach, poznanych ludziach, o samotności, o radościach, ale też problemach które ich spotykały. O budowaniu pewności siebie, o terapii synka w trakcie podróży, jego wyjściu z wybiórczości pokarmowej.
Opowie o miejscach, ludziach, jedzeniu, ale też relacji mama-dziecko.
Ig: JEDZIEMYSE
Julia Burza
Wierzę, że najlepsze wspomnienia powstają na zewnątrz, a świata najlepiej doświadczać wszystkimi zmysłami. Być może dlatego tak bardzo pokochałam Norwegię – kraj, w którym możliwości obcowania z naturą są niemal nieograniczone. Gdy tylko mogę, odkrywam kolejne zakątki tego niezwykłego miejsca. Często takie, których nie znajdziesz w przewodnikach i które znają głównie lokalsi. Wędruję z namiotem, hamakiem lub tarpem. Gotuję na ognisku, kąpię się w strumieniach i zgłębiam techniki bushcraftu. Swoją pasją dzielę się również, prowadząc wielodniowe wyjazdy survivalowe. Moją misją jest inspirowanie ludzi do odkrywania dzikiej natury i spania pod gołym niebem. Staram się robić to na jak największą skalę – także w mediach społecznościowych, gdzie opowiadam o swoich przygodach jako @swiatburzy
Prezentacja: Wolność i dzika natura Skandynawii – jak przeżyć przygodę wśród norweskich gór i fiordów.
Jeśli marzysz o dzikiej przygodzie, spaniu pod gwiazdami (albo zorzą polarną) i tym wyjątkowym poczuciu wolności, które można odnaleźć tylko z dala od zatłoczonych szlaków – ta prelekcja jest dla Ciebie.
Uważam, że Norwegia to jedno z najlepszych miejsc, by zacząć swoją przygodę z biwakowaniem i survivalem. Obawiasz się, że coś może pójść nie tak? Zawsze możesz skorzystać z sieci schronów i chat DNT jako planu B. Boisz się ciemności? Zacznij od biwakowania w czasie dnia polarnego. A jeśli nie chcesz zwracać na siebie uwagi jako wędrująca solo kobieta – szybko przekonasz się, że w Norwegii kultura trekkingów i spędzania czasu w naturze jest tak powszechna, że kobieta wędrująca z plecakiem nikogo nie dziwi.
Ten kraj oferuje ogromne przestrzenie, spektakularne krajobrazy oraz wyjątkowe prawo Allemannsretten, które daje dużą swobodę korzystania z natury (oczywiście pod warunkiem szacunku do niej).
Podczas prelekcji podzielę się moim przepisem na to jak zorganizować wyjazd na dziko do Norwegii. Opowiem także o przygodach, wyzwaniach i magicznych momentach, które przeżyłam w tym kraju nocując pod gołym niebem. Jeśli marzysz o wolności, przestrzeni i niezapomnianych wyprawach – ta prelekcja jest dla Ciebie.
Warsztaty: Mam tę moc – czyli warsztaty survivalu dla kobiet.
Wyobraź sobie, że nagle musisz ewakuować się z domu i przez 48 godzin być całkowicie samowystarczalna. Czy poradziłabyś sobie w takiej sytuacji? Jak się na nią przygotować?
Podczas warsztatów chcę zaszczepić w Tobie ziarno pewności siebie. Od kilku lat prowadzę warsztaty survivalowe i zauważyłam jedną rzecz – jako kobiety jesteśmy bardzo zaradne. Dobrze przewidujemy różne scenariusze i potrafimy o siebie zadbać. Czasem brakuje nam tylko kilku praktycznych technik i narzędzi.
Te warsztaty to krótki kurs podstaw survivalu przygotowany specjalnie z myślą o kobietach i naszych potrzebach. Dowiesz się, jak przygotować się na potencjalne zagrożenia oraz jak zwiększyć swoje bezpieczeństwo w nieprzewidzianych sytuacjach.


Emilia Teofila Nowak
Mgr psychologii, specjalistka ds. marketingu i kreowania wizerunku, autorka książek (m. in. powieści dla kobiet: Hotel Aurora, Grand Hotel Granit) i bloga fabrykadygresji.pl, gdzie pisze o pisaniu, wydawaniu i marketingu książki. Od 2018 pod własnym szyldem organizuje warsztaty kreatywnego pisania, rozwoju przez pisanie oraz wspiera autorów podczas procesów mentoringowych. Prowadzi podcast Droga Świadomości.
Dorastała pod liściem Paproci. Jest człowiekiem wielu zainteresowań, uwielbia podróżować, nie tylko po świecie, lecz i rubieżach własnego umysłu. Wyznaje wiarę w wielką twórcę: literaturę, tenis i pierogi.
Instagram https://www.instagram.com/emiliateofila/
YouTube https://www.youtube.com/@emiliateofila
Prezentacja: Gruzja solo. Droga Świadomości.
Są podróże, które zaczynają się od biletu, i takie, które zaczynają się od pęknięcia w codzienności. To będzie ten drugi przypadek. To opowieść o drodze — nie tylko przez Gruzję, ale i w głąb siebie. To prelekcja psychologiczna, w której dużą rolę odgrywa weryfikacja teorii podczas eksperymentu podróżniczego. To wystąpienie neuroróżnorodne, która będzie po trosze podróżniczym stand upem, a po trosze poważną próbą uchwycenia nieuchwytnego: granicy między legendą a historią, odwagą a głupotą, marzeniem a rzeczywistością. Opowiem o mojej 16-dniowej podróży bez planu. O emocjonalnej huśtawce samotnego pobytu w kraju, w którym słowa miłość i przemoc znaczą często to samo. O duchowości, która zbudowała ten kraj i sprawiła, że jeszcze stoi — wbrew logice, nieugięcie, cudem.O rozmowach, które zostają w sercu na dłużej, i o takich, o których chce się szybko zapomnieć, ale za to po których długo sprawdza się, czy nikt za nami nie idzie.
Katarzyna Świerczyńska
Reporterka i dziennikarka zakochana w swojej pracy, poszukiwaczka ciekawych historii. Jej reportaże były publikowane m.in. na stronach National Geographic, Magazynu TVN24.pl czy Wprost. Podróżuje komunikacją publiczną, rowerem lub na własnych nogach. Założyła pierwszego w Polsce bloga w całości poświęconego podróżowaniu z psem (@podrozezpsem). Na większość swoich wędrówek i wyjazdów zabiera Flickę, suczkę w typie husky. Uważa, że Pomorze Zachodnie to najpiękniejszy kawałek kraju.
Prezentacja: Leśne nocowanki, czyli przygoda (nie tylko) na jedną noc.
Nocowanie w lesie – pod namiotem lub w hamaku – to magia. Takie dzikie, leśne nocowanki można planować na wiele sposobów: może to być opcja na noclegi w trasie, ale też wypad tylko na jedną noc – reset od codzienności, prawdziwa przygoda, która czeka tuż za rogiem.
Jak przygotować się do nocowania w lesie? Jak zadbać o bezpieczeństwo i jak znaleźć dobre miejsce? Gdzie w Polsce nocować legalnie i jak korzystać z programu Zanocuj w Lesie? Odpowiem na te pytania i pokażę najpiękniejsze miejsca w Polsce, w których można spać na dziko i zupełnie za darmo.


Zuzanna Puchalska
Planistka z wykształcenia, z pasją do map, słów i nieutartych ścieżek. Zaczynała od autostopowych wypraw przez Europę i Azję, by później realizować coraz dłuższe projekty osadzone wśród lokalnych społeczności. Z Syberii trafiła w Andy i do Amazonii. Swój namiot rozbijała także na śniegach norweskich fiordów, pustyni Gobi, Wielkim Murze Chińskim czy wśród sekwoi-gigantów w Kordylierach. W 2024 roku wyruszyła w podróż dookoła świata, podczas której zrealizowała samotne przejście Nowej Zelandii. Jej opowieści to historie zapisane w tysiącach stron notatników – refleksje o tym, co dzieje się w człowieku, gdy znika zasięg, a pozostaje zanurzenie w lokalnych kulturach, kontakt z naturą i uważna obserwacja świata.
Prezentacja: 3000 kilometrów pieszo przez Nową Zelandię – Te Araroa Solo Thru-Hike.
135 dni samotnej wędrówki przez góry, lasy deszczowe i bezkresne plaże Nowej Zelandii.
3040 kilometrów w poziomie i 83 kilometry w pionie. W świecie gigantycznych paproci, pasm wulkanów i ptaków w barwach tęczy. Bez zasięgu, bez silników – z namiotem i plecakiem. Życie w rytmie natury: o wschodzie zwijanie namiotu, marsz przez pastwiska, góry i lasy, a wieczorem rozbijanie obozu pod rozgwieżdżonym niebem. Szlak Te Araroa to także spotkania z Kiwi i Maorysami oraz doświadczenie świata pełnego paradoksów, gdzie największy wysiłek łączy się z największą radością, a drobiazgowa logistyka z kreowaniem na bieżąco. To opowieść o byciu samej, ale nie samotnej, o zanurzeniu w dzikiej przyrodzie, ludzkiej dobroci i fizycznym wyzwaniu. O budowaniu zaufania do świata i samej siebie oraz o drodze-marzeniu, które krok po kroku staje się rzeczywistością.
Anna Madalińska
Absolwentka turystyki i hotelarstwa, certyfikowana menadżerka zrównoważonego rozwoju, z dodatkowymi certyfikacjami w obszarze łańcucha dostaw i praw człowieka. Zawodowo związana z branżą recyklingu. Równolegle działa w organizacji pozarządowej Cradle to Cradle, wspierając inicjatywy związane z cyrkularnością i projektowaniem systemów przyjaznych ludziom i środowisku. Podróżowanie traktuje jako proces, który można świadomie zaprojektować – odpowiedzialnie, ale bez rezygnowania z ciekawości świata i przyjemności bycia w drodze.
Absolwentka turystyki i hotelarstwa, certyfikowana menadżerka zrównoważonego rozwoju, z dodatkowymi certyfikacjami w obszarze łańcucha dostaw i praw człowieka. Zawodowo związana z branżą recyklingu. Równolegle działa w organizacji pozarządowej Cradle to Cradle, wspierając inicjatywy związane z cyrkularnością i projektowaniem systemów przyjaznych ludziom i środowisku. Podróżowanie traktuje jako proces, który można świadomie zaprojektować – odpowiedzialnie, ale bez rezygnowania z ciekawości świata i przyjemności bycia w drodze.
Prezentacja: Architektura podróży.
Czy zrównoważona podróż to wyrzeczenia i lista zakazów, czy raczej dobrze zaprojektowana przestrzeń do podejmowania lepszych decyzji?
Podczas tej prelekcji spojrzymy na turystykę jak na architekturę – opartą na infrastrukturze, dostępnych rozwiązaniach i codziennych wyborach, które razem tworzą całość. Bez straszenia i bez moralizowania, za to z konkretnymi przykładami, które realnie ułatwiają bardziej świadome podróżowanie.
Pojawi się też temat śmieci – nie jako problem nie do udźwignięcia, lecz element, z którym można nauczyć się funkcjonować uważniej.


Marta Dziekońska
Psycholog i psychoterapeutka kontekstualno-behawioralna w szkoleniu. W gabinecie pomaga emigrantom odnaleźć stabilność nawet w ciągłym ruchu i przekuć brak zaufania do siebie w samoakceptację. Zgłębia temat budowania autentycznych relacji opartych na dost∂pności emocjonalnej, nie tylko w kontekście romantycznym, ale rownież w platonicznej przyjaźni i większych społecznościach. Ma za sobą 3 lata podróży autostopem i 5 lat emigracji na portugalskiej wsi. W wolnym czasie surfuje i gra muzykę elektroniczną.
Prezentacja: To nie podróż nas zmienia. Podróż zabiera to, co przeszkadza nam być sobą
W podróży często stajemy się kimś bardziej odważnym, prawdziwym, bliższym sobie i innym — jakby coś nagle przestawało nas powstrzymywać. W tej prelekcji przyjrzę się temu, dlaczego w podróży łatwiej nam być sobą, wchodzić w autentyczne relacje i doświadczać emocjonalnej bliskości. Ta prelekcja jest zaproszeniem do przyjrzenia się temu, co dokładnie wtedy z nas znika i czy naprawdę musimy wyjeżdżać daleko, żeby wrócić do siebie?
Małgorzata Tokarska
Właścicielka pierwszego licencjonowanego biura podróży dla osób z niepełnosprawnościami. Sama jest osobą z niepełnosprawnością wrodzoną (porusza się o kuli). To ułatwia rozumienie specyficznych potrzeb tej grupy osób.
Wyróżnienia: Człowiek Bez Barier w 2009 r., „Lista mocy. 100 wpływowych Polek i Polaków z niepełnosprawnością” – 2018 r. Konkurs Lady D Mazowsza w 2025. Partner w międzynarodowych projektach i konferencjach. Aktualny projekt: partner na Polskę w projekcie AccessibleEU.


Julia Gospo
W 2012 roku rzuciła karierę producentki telewizyjnej i wyjechała w samotną podróż dookoła świata, z której nigdy nie wróciła. W Australii znalazła miłość, nowe życie i siebie. Ale żeby to wszystko znaleźć, musiała najpierw zrozumieć, co musi za sobą zostawić. Autorka dwóch książek, blogerka od ponad dekady. Niedawno zamieniła sto metrów kwadratowych na sześć — i pojechała z mężem i synem w półtoraroczną podróż przez cały kontynent. Wie, co znaczy zaczynać od zera. Dwa razy.
Prezentacja: 6 metrów kwadratowych. Ile naprawdę potrzeba do życia?
Pewnego dnia spakowaliśmy się i zamieszkaliśmy na 6 metrach kwadratowych. Na półtora roku.
Byłam przekonana, że to będzie przygoda życia. I była. Ale była to też najtrudniejsza z moich podróży. Trudniejsza niż samotna podróż dookoła świata czy moment przeprowadzki do Australii.
Nie opowiem ci o pięknie zachodu słońca na australijskim pustkowiu — choć wygląda niesamowicie. Opowiem ci o tym, co dzieje się z kobietą, związkiem i rodziną, gdy nagle zostaje im odebrana przestrzeń, rutyna i złudzenie kontroli. O tym, czego się z tego wszystkiego nauczyłam o sobie — i o tym, czego naprawdę potrzebujemy do życia.
Jeśli kiedykolwiek marzyłaś o tym, żeby zostawić wszystko i zacząć od nowa — albo bałaś się, że nie dałabyś rady — spotkajmy się.
Warsztaty: Ścieżka pisania. Warsztaty literackie z Fabryką Dygresji
Są podróże, które kończą się na zdjęciach w telefonie.
I takie, które zostają w nas na zawsze — tylko wciąż nie wiemy, jak je opowiedzieć. Jeśli wracasz z drogi z głową pełną historii, emocji i obrazów,
jeśli czujesz, że Twoje doświadczenia są ważne, ale brakuje Ci wiedzy o formie, rodzajach narracji albo punktu zaczepienia — te warsztaty są dla Ciebie.To spotkanie dla kobiet, które podróżują i czują, że ich droga ma znaczenie.
Dla tych, które chcą pisać autentycznie — nie „ładnie”, tylko prawdziwie.
Tak, żeby czytelnik poczuł zapach miejsca, ciężar decyzji i zmianę, która wydarzyła się po drodze.
Podczas 3-godzinnych warsztatów:
- odkryjesz, jak znaleźć temat przewodni w swojej historii (bo z perspektywy czytelnika nie wszystko jest tak samo ważne),
- jak stworzyć mapę empatii (czyli wprowadzić odbiorcę w świat zmysłów, by tekst mówił jeszcze więcej niż zdjęcia),
- nauczysz się budować opowieść swoim własnym, indywidualnym Głosem wg uniwersalnych, ponadczasowych konwencji,
- poznasz struktury, które wciągają czytelników od pierwszego zdania i nie pozwalają odłożyć książki aż do ostatniej strony,
- przełamiesz blokady,
- wykonasz praktyczne ćwiczenia, które pomogą Ci zacząć, skończyć — albo wrócić do pisania.
Nie musisz mieć bloga, książki ani doświadczenia. Bo pisanie to także droga.
I czasem dopiero zapisując swoją podróż, zaczynamy rozumieć jej najgłębsze wymiary.

